Zorgspaarpot houdt zorg betaalbaar

Zonder aanpassingen wordt de zorg snel onbetaalbaar. Innovatieve financieringsmanieren zoals
het zorgspaarpotje zijn nodig om te voorkomen dat de zorg op termijn afkalft.

De zorg barst uit zijn voegen. De kosten voor de gezondheidszorg zijn in 10 jaar tijd bijna verdubbeld
van 46 miljard in 2000 naar 90 miljard nu. Met ongewijzigd beleid zal volgens het Centraal Plan
Bureau een modaal gezin in 2040 tussen de 31 en 47 procent van een gemiddeld gezinsbudget
uitgeven aan zorg. Een onhoudbare situatie, waar snel wat aangedaan moet worden.

Helaas lijkt het er niet op dat dat te gebeuren staat. Zorg mag dan een van de belangrijkste
onderwerpen van de aankomende verkiezingen zijn, het zorgdebat bij Nieuwsuur afgelopen
woensdag jongsleden maakte weer eens duidelijk dat geen enkele politieke partij echte keuzes durft
te maken. Ze blijven hangen in obligaatheden als verhoging van eigen risico, specialisten weer in
dienst nemen en het wegsnijden van managementlagen. Allemaal plannen die de enorme stijging
van de zorgkosten geenszins het hoofd bieden. Dat werd begin deze week nog eens onderschreven
door de partijprogrammadoorberekeningen van het Centraal Plan Bureau (CPB), waaruit bleek
dat geen enkele partij de zorgkosten substantieel laat dalen zonder de kosten op het individu af te
wenden of zonder op kwaliteit in te boeten.

Het is dan ook tijd voor een rigoureuze aanpassing van het zorgfinancieringsstelsel. G500 pleit
daarom voor het zorgspaarpotje, een reserve waarmee gespaard wordt voor voorzienbare zorg op
oudere leeftijd. Die voorzienbare zorg omvat dat deel van de zorg die bijna iedereen op termijn
zal gebruiken, zoals de kosten van een verzorgingstehuis en van mobiliteitshulpmiddelen. In het
zorgspaarpotje stort iedere volwassene maandelijks een bepaald percentage van zijn bruto-inkomen
(1 tot 3 procent) in een zorgspaarrekening, volgens een systeem dat vergelijkbaar is met het
pensioenstelsel. Zodra iemand de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, komt het zorgspaarpotje
vrij. Hieruit wordt vervolgens alle zorg betaald. Blijft er geld over, dan mag dat onbelast worden
doorgegeven aan de volgende generaties. Is het op, dan vangt de overheid de kosten weer op,
zoals het in het oude systeem ook is. Op deze manier nivelleert de zorg licht, een onvermijdelijk
vooruitzicht als we goede zorg voor iedereen willen garanderen.

Het systeem  van de spaarpot heeft een groot aantal voordelen:
- De zorg kan voor een deel vanuit de markt betaald worden. Bij pensioenen is op dit moment 70 procent van het uitgekeerde geld verdiend met beleggingen, terwijl maar 30 procent inleg is. gezien de economische vooruitzichten zullen rendementen als deze niet meer haalbaar zijn, maar zelfs als die halveren, worden de collectieve zorgkosten aanzienlijk lager.
- Gebruikers worden zorgbewuster. Omdat mensen zelf hun  zorgspaarpot beheren, krijgen ze inzicht in de kosten van hun verbruik en beslissen ze sneller om onnodige zorg niet te consumeren, helemaal met de onbelaste doorzetting in het achterhoofd. Het stimuleert bovendien gezond leven, wetende dat het geld dan overblijft voor het nageslacht.
- Mantelzorg wordt gestimuleerd. Omdat er onbelast geld wordt doorgegeven, zullen familieleden er sneller voor kiezen om hun ouders te verzorgen. Dat maakt de zorg goedkoper en vermindert de werkdruk in de ouderenzorg.

Omdat zorg op latere leeftijd 50 tot 75 procent van alle zorgkosten omvat, kan de zorgverzekeringspremie omlaag. Die wordt bij introductie van het zorgspaarpotje immers alleen gebruikt voor zorg tijdens het goedkopere gedeelte van het leven. Ook de inkomensafhankelijke premie die via de werkgever loopt en waar de werknemer belasting over betaalt, zal niet verder stijgen, zoals dat wel zonder de zorgspaarpot zal gebeuren.

Omdat juist het cohort dat geboren is tussen 1945 en 1960 zorgt voor de grootste vergrijzingsdruk sinds mensenheugenis en omdat zij korter hebben om te sparen zal er voor hen een speciale regeling gemaakt moeten worden. Het percentage wat zij inleggen, zal voor de korte tijd dat zij nog betalen, hoger liggen dan voor jonge mensen. Zo worden de kosten eerlijk verdeeld tussen generaties.

De introductie van het zorgspaarpotje sluit mooi aan op het recente plan van oud-minister Ab Klink (CDA) om de verspillingen in de zorg tegen te gaan. Zijn plan richt zich op een ander gedeelte van de zorg, de curatieve of ziekenhuiszorg en gecombineerd met het zorgspaarpotje kunnen er grote slagen gemaakt worden. Op die manier blijft de zorg ook op termijn betaalbaar, zonder dat de kwaliteit omlaag gaat.

Deel dit bericht:
Facebook Twitter Plusone Linkedin