• Home
• Updates
  • Campagneblog
  • Op de inhoud
  • Persberichten
• Over G500
  • De initiatiefnemers
  • Regioteams
  • Raad van Toezicht
  • Partners
  • De stichting
  • In het nieuws
• G500 tienpuntenplan
• Kom in actie!
• Agenda
  • 12 september: G500 verkiezingspartijtje
• Contact

Afgelopen zaterdag was de vuurdoop voor G500. We waren weliswaar slecht geëquipeerd (bijna niemand van de G500-deelnemers had stemrecht) maar het congres was fantastisch. Omdat ik de hele dag buiten stond bij ons ‘meeting point’ in de knaloranje tent heb ik niets (direct) meegekregen van wat er binnen gebeurde. Maar ondanks dat heb ik mij fantastisch vermaakt.

Hypotheekrenteaftrek

Kort nadat het congres van start ging was het stil onder de luifel van het World Forum. De enige mensen die niet mee naar binnen gingen waren een schoonmaker, een parkeerwachter, een taxichauffeur en ik. Na enkele minuten kwam er een vrouw in stevige pas naar onze tent toegelopen en keek me vriendelijk aan in de verwachting dat ik het gesprek zou beginnen.

Toen ik dat niet direct deed, gleden haar ogen af naar onze ‘verkiezingsposters’ die de hypotheekrenteaftrek bekritiseerden en naar de ‘hypotheekschuld-teller’ die met € 810,55 per seconde doortikte. Haar gezichtsuitdrukking veranderde plots en op de automatische piloot begon ze een verhaal over mensen pakken met ordinaire belastingverhogingen, nivellering, hardwerkende Nederlanders met een huishoudboekje en lastenverzwaringen in toch al moeilijke tijden.

Op het moment dat ik wilde beginnen met de uitleg over het G500-standpunt kwam er een bekende van de vrouw op onze tent afgelopen. Ook zij verwachtte de VVD-inschrijfbalie in de knaloranje tent, maar toen ze even goed keek, kreeg ze onze intenties door: ‘Oh jullie zijn van G500!? Goed dat jullie hier zijn! Ik roep al jaren dat die hypotheekrenteaftrek moet worden aangepakt, maar dat onderwerp is hier helaas al jaren taboe.’. De dames gaan flink met elkaar in discussie en ik kom er niet meer tussen. Ik bedank ze als ze naar binnen lopen: ‘Hartelijk dank u beide niet gesproken te hebben: wij zijn erg blij dat u de hypotheekrenteaftrek al voor binnenkomst ter discussie hebt gebracht.’

Infiltratie

Bij de eerste pauze komen weer twee VVD’ers naar onze tent. Ze zijn van de ledencommissie van een lokale afdeling en verzoeken me om een lijst te overhandigen van alle leden van G500 uit hun regio. Ze snappen niet helemaal waarom ik dat meteen van de hand wijs, want ‘het zijn toch ook onze leden?’. Even later blijkt waarom ze de lijst graag willen hebben: ze hebben in korte tijd zo’n 250 nieuwe leden gekregen en de gewoonte om alle nieuwe leden telefonisch te benaderen (‘om te horen wat hun motieven zijn’) blijkt nu ineens een tijdrovende klus en alle ‘nutteloze leden’ bellen zien ze niet zitten.

Ik geef aan dat wij niet kunnen meewerken aan het overhandigen van privacygevoelige informatie (onze deelnemers hebben ons immers geen toestemming gegeven de persoonsgegevens aan derden te verstrekken) en dat ik niet snap waarom het zinvol is G500-leden anders te behandelen dan niet-G500-leden. Er wordt een poging gedaan om mij dat uit te leggen, maar de woordkeuze aan VVD-zijde (infiltratie, oneigenlijk gebruik van de partij, etc.) maakt het lastig om een constructief gesprek te voeren.

Even later krijg ik opnieuw bezoek van een vertegenwoordiger van een lokale VVD-afdeling. Het blijkt de voorzitter van de afdeling en tegelijk van de Kamercentrale te zijn. Hij komt ons bedanken: ‘Wij hebben de traditie in de vereniging dat de voorzitter alle nieuwe leden telefonisch welkom heet. Ik heb de afgelopen weken heel veel fijne telefoongesprekken gevoerd met jonge mensen die iets met Nederland willen en in meer of mindere mate de liberale beginselen onderschrijven. Dat is toch fantastisch?! Oh ja, en dat ze ook lid zijn van de PvdA en het CDA dat is jammer, maar ik heet ze hartelijk welkom bij de VVD en dat PvdA- en CDA-lidmaatschap dat praten we er nog wel uit!’.

We praten nog even door over de democratie en die van de VVD in het bijzonder. Als hij afsluit met ‘dat we vast nog wel eens iets voor elkaar kunnen betekenen’ is mijn antwoord helder: Zorgt u er alstublieft voor dat uw collega’s van andere afdelingen er net zo over denken als u!

- Stephan

Deel dit bericht: